اگر زنجیرهای طلا در ضخامت استاندارد یعنی حدود ۱٫۴ میلی متر باشند، معمولاً به راحتی قابل تعمیر هستند. بسته به نوع زنجیر، جواهرساز می تواند پیوندی را در یکی از دو انتهای شکسته باز کند، آن را از یک پیوند دیگر بگذراند و شکاف را با لحیم یک آلیاژ فلزی که به راحتی ذوب شده ومانند یک چسب عمل می کند، ببندد.

با این حال، تعمیر انواع دیگر زنجیر طلا، آنقدرها هم ساده نیست. به عنوان مثال، تعمیر یک زنجیرطناب و حفظ یکپارچگی اولیه آن، به دلیل نحوه ساخت آن دشوار است. زیرا محل تعمیر در مقایسه با بقیه زنجیر، تفاوت قابل توجهی خواهد داشت. برخی از زنجیرها حتی پس از تعمیر هرگز شبیه به قبل نخواهد شد. در اینجا چند سناریو وجود دارد که نشان می دهد چرا یک جواهرفروش ممکن است تعمیر زنجیر شما را رد کند:

۱. زنجیر توخالی است

زنجیرهای طناب، برای کاهش وزن و فروش با قیمت ارزان تر، از حلقه های توخالی ساخته شده اند. به همین علت، در صورت پاره شدن، محلی که جواهرساز روی آن کار می کند “له می شود”. علاوه بر این، تعمیر محکم  نیست و ممکن است در طول زمان، سایش روزانه را تحمل نکند. در نتیجه، برخی از جواهرسازان برای جلوگیری از هرگونه مشکل احتمالی با مشتریان خود، این نوع از زنجیر طلا را رد می کنند.

۲. زنجیرهای طراحی شده و سفارشی

زنجیرهای شاه ماهی و سایر زنجیرهای طراحی شده  و سفارشی، در صورت شکستن، تقریباً تمام شده اند. ازآنجایی که این زنجیرها از طریق یک سری حلقه های مسطح سیال و به هم پیوسته ساخته می شوند، اگر زنجیر گیر کند، کل ساختار را باز می کند.زیرا پیوندها معمولاً برش‌های فلزی بسیار نازکی هستند و پس از خم شدن، بازگرداندن آنها به حالت قبل، تقریباً غیرممکن است  و در صورت تعمیر، زمینه های کاری بسیار قابل مشاهده خواهد بود.

۳. زنجیر با فلز پایه غیر طلا

اگر زنجیر شما از یک فلز پایه غیرمتعارف مانند برنج، برنز یا مس ساخته شده باشد، جواهرسازان ممکن است شانسی برای تعمیر آن نداشته باشند. این امر به ویژه زمانی رایج است که زنجیر شما دارای اجزای دیگری مانند سنگ باشد. فلزات ناشناخته می توانند بسیار عجیب به گرما واکنش نشان دهند و فرآیند لحیم کاری مستلزم قرارگرفتن در معرض لیزر یا شعله است. هنگامی که فلز گرم می شود، ممکن است ذوب شود یا بسوزد و به زنجیر و هر چیزی که به آن متصل است آسیب برساند.

علاوه براین، محل تعمیر با بقیه زنجیرمطابقت نخواهد داشت. بیشتر جواهرسازان، لحیم فلزی پایه ندارند، بنابراین به طور پیش فرض از لحیم نقره استفاده می کنند. این امر رنگ کلی زنجیر را مختل می کند.

جواهر سازان در تعمیرات جواهر، برای جلوگیری از این مسائل، ابتدا زنجیر را با کمی حرارت تست می کنند. اگر واکنش بدی نشان دهد، به مشتری اطلاع می دهند که نمی توانند تعمیر را انجام دهند. اگر به نظر برسد که گرما را خوب می گیرد، قبل از ادامه، به عنوان یک اقدام احتیاطی اضافی، اجزایی را از زنجیر که ممکن است در فرآیند تعمیر بسوزد، حذف می کنند. سپس زنجیر جلا داده می شود و در صورت لزوم دوباره آبکاری می شود تا رنگ یکنواخت شود.

۴. زنجیرهای آبکاری شده 

برخی از زنجیرها را با طلا یا رودیوم آبکاری می کنند تا رنگ خاصی به آن ببخشند. کار تعمیر، آبکاری را از بین می برد و رنگ اصلی فلز زیر آن، نمایان می شود. از آنجایی که برخی از جواهرسازان ممکن است توانایی طلاکاری زنجیر را نداشته باشند، برای جلوگیری از هرگونه مشکلی با مشتریان خود، آن را رد می کنند.

اگر زنجیر ازجنس نقره باشد و با طلا روکش شده باشد، بیشتر جواهرسازان باید بتوانند آن را دوباره روکش کنند. با این حال، فلزات عجیب و غریب را نمی توان به راحتی آبکاری کرد و اگر جواهرساز تشخیص دهد که فرآیند آبکاری طلا به راحتی انجام نمی پذیرد، این کار را انجام نمی دهند.

 

 

 

 

عنوان
تعمیر زنجیر طلا
مقاله
تعمیر زنجیر طلا
خلاصه
اگر زنجیرها در ضخامت استاندارد یعنی حدود 1.4 میلی متر باشند، معمولاً به راحتی قابل تعمیر هستند. بسته به نوع زنجیر، جواهرساز می تواند پیوندی را در یکی از دو انتهای شکسته باز کند، آن را از یک پیوند دیگر بگذراند و شکاف را با لحیم یک آلیاژ فلزی که به راحتی ذوب شده ومانند یک چسب عمل می کند، ببندد.